NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
POLICJA
DWA DNI WCZEŚNIEJ
Halo?
Cześć, Nathalie.
Hej.
Coś się stało? Nie mogłam się do ciebie dodzwonić.
Mam złe wieści.
Mam się szykować?
Nie, nic ci nie grozi.
Przez jakiś czas mogę się nie odzywać.
Czemu? Co się stało?
To długa historia.
Kiedyś wyjaśnię. Chciałem sam ci to powiedzieć.
Czy mogę coś zrobić?
Nie.
Rób to, co do tej pory.
Odwalasz kawał dobrej roboty.
Nick się z tobą skontaktuje.
Zobaczymy się jeszcze?
Mam nadzieję.
- Muszę kończyć, Nathalie. - Dobrze.
Pogadamy później.
- Przepraszam. - Bądź ostrożny.
Będę.
Słucham.
Lepiej to nagraj.
Gotowe.
Kłamałem w sprawie J.P.
Zgodził się na dostawę,
bo obiecałem mu w zamian Victora Bilzariana.
Jezu, Bob.
Porwałem Bilzariana spod hotelu,
żeby nie stracić kontroli.
Przetrzymywałem go w chacie w Ardenach. Wczoraj wieczorem uciekł.
Zabrał mój samochód.
Bilzarian to nie nasz największy problem.
Jest coś jeszcze.
Chodzi o Ferry'ego i nagranie.
Po tym, jak John cię rozpoznał, utknęliśmy w miejscu.
Kim odkryła wtedy, że Danielle się w niej zakochała.
Kazałem jej to wykorzystać.
Musiała posunąć się bardzo daleko.
Namieszaliśmy tej dziewczynie w głowie.
W międzyczasie próbowałem zawrzeć umowę,
ale John wiedział, że jesteśmy glinami.
Założył mi pluskwę w płaszczu.
Skonfrontował się ze mną.
W porcie.
Broniłem się, Nick.
Ruszył na mnie z nożem. Wpadliśmy do wody.
Nie wypłynął.
Potem Henk Swaab odnalazł Polly.
Dał jej telefon, na który dzwonił do mnie Ferry.
Od tego czasu trzymał mnie w szachu.
Powiedziałem mu o Kim i Danielle.
Jego prawnik użyje tego, żeby go wydostać.
To wszystko?
Tu jest całe nagranie.
Twoja komórka.
Zostaniesz tu, dopóki nie ustalimy, co z tobą zrobić.
Co tu robisz?
Dawaj, palancie.
Nie jest tak źle, jak sądziliśmy.
Nie będzie mógł tego użyć.
Nagranie to nie problem, Marc.
Wiem, ale na razie tylko my wiemy, do czego przyznał się Bob.
Chyba nie chcesz tego zamieść pod dywan?
Nie, ale musimy skupić się na celu.
- Nie damy Boumanowi się wywinąć. - Skorumpowany glina też źle wygląda.
Rozumiem, że jesteś zły. Uwierz mi, ja też.
Bob się z tego nie wywinie.
Ale bądźmy realistami i spójrzmy na to z właściwej perspektywy.
Czyli chcesz to zamieść pod dywan.
Tu poczta głosowa numeru zero...
I co?
Wykonujemy ćwiczenia, żeby pobudzić krążenie.
- Widać jakąś poprawę? - Kurczę...
Nie bardzo.
- Kawy? - Tak.
Dziękuję.
Zwykle wydaje się nieobecny,
ale od czasu do czasu widzę w jego oczach,
że mój brat jest tam w środku.
Czasem wydaje się, że reaguje.
Nie wiemy, co myśli, ani jakie ma zdolności poznawcze.
Szczerze mówiąc, nie oczekiwałbym za wiele.
J.P. dzwonił. Możesz go spytać, czego chce?
Weź na głośnomówiący.
Cokolwiek będzie chciał, ty się stąd nie ruszasz.
Proszę. Pójdę odgrzać sobie jedzenie.
Halo, Steve?
Dzwoniłeś. Byłem na spotkaniu.
Dobre wieści. Dostawa przyjechała. Jutro możemy dobić targu.
Świetnie. Enrico będzie zadowolony.
Nie wiem, czy dam radę dołączyć, ale wszystko jest nagrane...
Nie. Bez ciebie nie ma umowy.
Nie lubię zmian na ostatnią chwilę.
Rozumiem, J.P., ale muszę być z Ruudem we Francji.
To twój problem. Ja mam swoje.
Ale to nie znaczy, że nie dotrzymuję słowa.
Nie dawaj mi powodu, żebym w ciebie zwątpił.
Guillaume.
Co znowu?
Broń jest na terenie kraju.
Gdy dowiemy się, gdzie jest, możemy anulować umowę
i aresztować braci bez udziału Boba.
Jak? Nie mamy nawet telefonu na podsłuchu.
Mamy kogoś innego w środku.
Chcesz powierzyć los sprawy w ręce barmanki?
Bez niej nie mielibyśmy nic.
Musimy tylko zdobyć telefon J.P. do interesów.
Ona jest z nimi cały czas.
Nathalie może to zrobić.
Czy numer z Bilzarianem może nam zagrozić?
Nie sądzę.
Znaleźli wóz Boba w Tournai.
Uciekł za granicę.
Jest sprytny. Pozwoli nam skończyć. Usuwamy jego konkurencję.
Obyś miał rację.
Nie chciałem Boba przy tej sprawie, ale wszystko miało być pod kontrolą.
Jeśli się nie uda, nie tylko Bob za to odpowie.
Daruj sobie te obłudne brednie, Patrick.
Nie zależało ci na tej sprawie. Chciałeś tylko zapunktować.
Kiedy sprawy się skomplikowały, próbujesz ratować własny tyłek.
Załatwię to po swojemu. Pocałuj mnie w dupę.
Zaniosę tylko babci zakupy. Zostań w samochodzie.
Kiedy będę mógł zobaczyć tatę?
Kiedy poczuje się lepiej, skarbie.
Poruszył się, Nathalie.
Jest z tobą Jackson?
- Tu jestem. - Tak, ale nie zostajemy.
Tylko to zaniosę. Musimy gdzieś pojechać.
- Chyba może się przywitać? - Tak.
Dobrze, ale tylko na chwilę.
Kupiliśmy niekrojony chleb w piekarni.
- Halo. Tu Nathalie. - Nathalie, tu Nick.
Musimy się spotkać. To ważne.
- Halo? - To ja.
Za pół godziny się zwijamy.
Dobrze. Vinnie wam zapłaci,
gdy będziecie gotowi.
Dobrze.
Pyszne ciastka, babciu.
Co z Laurentem?
Zaczyna się ruszać. Porusza palcami.
- Naprawdę? - Tak. Aż zadzwoniłam do doktora.
Zdumiał się.
Powiedział, że to świetna wiadomość. Całkowicie niespodziewana.
Co z tobą, Nathalie? Przecież to dobra wiadomość.
Tak, fantastyczna.
Chodzę dziś z głową w chmurach.
Dzwonili ze sklepu. Zostawiłam tam portfel.
Pojadę po niego.
- A potem do zoo. - Musicie już jechać?
- Tak. Chodź, zostaw to. - Chcę zostać tutaj.
Chodź, skarbie.
Nie widział swojego taty od wypadku.
Nie wiem, czy to dobry pomysł, żeby oglądał Laurenta w takim stanie.
Nie traktuj go jak dzidziusia.
Jeśli będziesz się z nim cackać, wyrośnie na ofiarę losu.
Jest dużym chłopcem. Prawda?
Tatuś jest chory i musi walczyć, żeby wyzdrowieć, ale wyjdzie z tego.
Wiesz, co sprawiłoby mu radość?
Gdyby cię zobaczył.
Jestem tego pewna.
Chcę zobaczyć tatę.
Jedź po portfel.
My pójdziemy do taty.
- Dobrze. - Mama niedługo wróci.
Pa.
- Cześć. - Co jest? Co z Bobem?
Z Bobem?
Zadzwonił wczoraj. Co z nim?
Odsunąłem Steve'a od sprawy.
Czemu?
To sprawa między nami.
Co jeszcze ci powiedział?
Tylko swoje imię. Poprosiłam go, bo zaczynałam panikować.
To mój błąd. Nie złość się na niego.
Słuchaj, Nathalie. Broń Bergerów jest na terenie kraju.
Gdy dowiemy się, gdzie ją trzymają, będzie można ich aresztować.
Musisz nam pomóc.
Czego potrzebujecie?
Namiarów na telefon, którego J.P. używa do interesów. Aby go śledzić.
- Chyba wiem, który to telefon. - Masz jego numer?
Nie, ale wiem, jak wygląda. Rozmawiał z kimś po rosyjsku.
Potrzebujemy numeru telefonu albo karty SIM.
Potem to się skończy?
Tak.
Dwa palce? Dobra robota.
Wyglądasz bardziej przytomnie.
Co jest, stary?
Chyba za bardzo go naciskasz.
Nie. On chyba chce coś powiedzieć. Chcesz coś powiedzieć?
Tak? Chce coś powiedzieć.
O co chodzi? Boli cię?
Mrugnij dwa razy na „nie”.
Jesteś głodny?
Położyć cię w innej pozycji? Nie?
Co jest, do diabła? Co próbujesz powiedzieć?
Patrz, kto tu jest.
Czekaj. Pomogę ci.
Cześć, Jackson.
Pani Berger. Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Jest zbyt pobudzony. Musi odpocząć.
Przekonamy się.
Podejdź.
Cześć.
Pokaż mu, co narysowałeś.
To dla ciebie.
To my na koniach.
- Co jest napisane na górze? - „Tatuś”.
Postaw rysunek tam, żeby tata mógł go widzieć.
Musimy pogadać.
Jutro rusza rozprawa Boumana.
Obaj wiemy, co się stanie.
Obrona Ferry'ego ogłosi, że uzyskała nowe dowody na to,
że tajni agenci zachowali się nieetycznie.
Sędzia zwróci się do oskarżyciela.
Będą musieli przeprowadzić dochodzenie i wezwać cię na świadka.
Dobrze, że się przyznałeś.
Naprawdę.
Nie chcesz, żeby Bouman wyszedł na wolność.
Oczywiście...
zrobiłeś to, żeby wsadzić Boumana za kratki.
To bardzo proste.
Jutro wszystkiemu zaprzeczysz. Twoje słowo przeciwko słowu Boumana.
- Co z moją rodziną? - Zapewnimy im ochronę.
Nie możecie wiecznie trzymać ich w kryjówce.
Mówię o stałej ochronie. Nowe nazwisko, nowy adres.
Nie będą musieli żyć w strachu.
To może być lepsze do ćwiczeń niż łyżka. Jest trochę lżejszy.
Każdy krok to krok do przodu.
Marc chce, żebym kłamał.
Wiem.
Myślę, że to najlepsze wyjście.
Czyż nie byłoby to wygodne?
- Nie próbuję się ratować. - Dobrze.
Nie ma już takiej możliwości.
Jest mi naprawdę przykro, Nick.
Powinienem był przyjść wcześniej.
Nie wiem już, w co wierzyć.
Mówisz prawdę?
Wiem, jak wygląda praca tajniaka.
Rozumiem, że czasem kusi,
aby oszukać i pokonać przestępców, którzy nie muszą grać według zasad.
Ale tak to się kończy.
Jeśli skłamiesz w sądzie pod przysięgą...
kiedy to się skończy?
Co z Ferrym?
Nie chodzi o niego, tylko o ciebie.
Myślisz, że Marc pogratuluje ci jutro, jeśli skłamiesz?
Będzie zgrywał przyjaciela, dopóki nie osiągnie celu.
Potem zagrzebią cię najgłębiej jak się da.
Twoja rodzina,
koledzy... Wszyscy się od ciebie odwrócą.
Zostaniesz całkiem sam.
Jeśli powiesz jutro prawdę,
będziesz mógł znowu spojrzeć sobie i tym, na których ci zależy,
prosto w oczy.
I zacząć nowy rozdział.
Ja będę przy tobie jako przyjaciel.
Niezależnie od konsekwencji.
Co z Bergerami?
Dopóki Laurent nie mówi, nic nam nie grozi.
Zapłaciłem Ukraińcom. Wszystko gotowe do dostarczenia.
Steve się odzywał?
- Nie. - Przecież im zależało.
O czym myślisz?
O niczym.
Wahasz się?
- Jeśli masz złe przeczucia, olejmy to. - Nie możemy.
J.P...
Może Steve się wycofał, bo wie coś, czego my nie wiemy.
Warto ryzykować dla Bilzariana?
Bilzarian to ryzyko.
Tym razem nie dam mu się wyślizgnąć.
Chcesz jedną?
- Kanapkę? - Nie, dziękuję.
Zaczekaj. Ogarnę tu trochę.
Straszny bałagan.
Niech to szlag, ty głupia krowo!
- Wybacz. Nie chciałam. - Na litość boską.
Cholera. Zamoczyłam ci telefon?
- Daj, wytrę. - Nie. Sam to zrobię.
- Sprawdź, czy nie pociekło do środka. - Uspokój się. Co z tobą?
Nic. Zaprać ci spodnie?
Przestań.
Nic się nie stało. Zdarza się.
Otworzysz? Idę założyć czyste spodnie.
Wpuść słońce do swojego serca
Cześć, Nathalie.
Mamy niespodziankę dla Laurenta.
- To Willy Sommers. - Dzień dobry.
Możemy wejść czy mamy tu stać?
- Wejdźcie. - Dobrze.
- Co się dzieje? - Dzień dobry. Pamięta nas pani?
Jesteśmy przyjaciółmi Laurenta. Przyszliśmy go odwiedzić.
Dzień dobry pani.
Willy Sommers. Witam.
- Wybaczcie. - Jasne.
To miło, że wpadliście, ale trzeba było najpierw zadzwonić.
Laurent nie może się przemęczać.
Ale Willy już tu jest. Nie możemy wrócić później.
Dobrze, ale tylko na chwilę.
- Chciałam ci zaprać spodnie. - Mówiłem, że sam to zrobię.
Tak, ale to nie problem.
Czemu jesteś taka spięta?
Dziwi cię to?
Ostatnim razem, gdy byliśmy sami, zacząłeś mnie dusić.
Wpuść słońce do swojego serca
Bo świeci dla wszystkich
Ciesz się życiem
Bo krótko trwa
Wpuść słońce do swojego serca
Bo świeci dla wszystkich Ciesz się życiem
Bo krótko trwa
Cześć, przyjacielu. Czyż to nie było wzruszające?
Wiedzieliśmy, że ci się spodoba.
Ronny zna Willy'ego ze wspólnych występów.
Ściągnął go specjalnie dla ciebie.
Czy to nie piękne?
Biedak.
To musi być straszne, być uwięzionym we własnym ciele.
Jak lew w klatce.
Poezja życia, prawda?
Wygląda, jakby ciągle zerkał na długopis.
- Prawda? - Może chce...
Chcesz autograf od Willy'ego? Zgadłam, Laurent?
Willy? On chce twój autograf.
- Nie ma sprawy. - Załatwimy to, nie martw się.
Proszę.
Oddać ci długopis?
Od Willy'ego dla ciebie.
W porządku? Twój długopis.
Proszę. Lepiej?
Chcesz coś napisać? Masz drugą kartkę?
Dzięki.
Proszę. Napisz coś.
- Widzicie? Próbuje coś napisać. - Bez wątpienia.
Chyba już na was czas.
- Naprawdę musi odpocząć. - Ma rację.
- Mówi, że nie chce. - Cóż...
- To wygląda jak litera „S”. - Tak.
Może chce inną piosenkę?
Willy, masz jakąś piosenkę na „S”?
To tylko mazaje.
Musi odpocząć.
Co jest? Co zrobiliście?
W porządku, szefie?
- Czy to przez nas? - Nie...
Jest rozgorączkowany.
- Dasz mu coś na uspokojenie? - Zaraz.
- Co się dzieje? - Za dużo emocji.
- Wybaczcie. Pora na was. - Jasne.
Willy, musimy iść.
Zdrowiej szybko.
- Szefie. - Trzymaj się, Laurent.
Tu Nick.
- Udało się? - Tak, mamy adres.
Dzięki, Nathalie.
Otwierajcie.
Kurwa!
Do sądu mamy 30 minut.
Jest mały ruch, więc nie będzie opóźnienia.
- Będzie mnóstwo dziennikarzy. - Kolego!
Mogę z nim pogadać? To zajmie dwie minuty.
- Dwie minuty. - Dzięki.
Nick wie, że tu jesteś?
Dobrze się zastanów, co powiesz.
Powiem im, co się stało. Nie chcę już kłamać.
Nick powiedział ci, co z Bergerami?
Źle to wygląda.
Postawiliśmy wszystko na dostawę broni, ale zdążyli ją przenieść.
Musimy doprowadzić do zawarcia umowy. Jesteś nam potrzebny.
Jeśli powiesz prawdę w sądzie, nie pomożesz nam.
Zniszczysz nie tylko reputację Kim, ale także szansę, żeby ją pomścić.
Wiem, o co toczy się gra, ale już dłużej nie mogę.
Kim chciałaby, żebym powiedział prawdę.
Bob, dobrze się zastanów.
Wybacz, Patrick.
Zapomniałeś, że mamy jeszcze kogoś u Bergerów?
- Nie mieszaj w to Nathalie. - To wy ją w to wmieszaliście.
Nathalie jest niewinna, ma dziecko. Spełniła każdą naszą prośbę.
Obiecaliśmy jej nową tożsamość po złapaniu Bergerów.
Ty draniu.
To ty nawarzyłeś tego piwa. Nie przychodź teraz z płaczem.
To twój wybór, Bob.
Bob. Musimy iść.
Wszystko gotowe.
Jak zwykle.
Będziemy na sali sądowej.
On zapewni, by wszystko odbyło się zgodnie z zasadami.
Powodzenia.
Jestem po twojej stronie.
Panie i panowie, niniejszym otwieram to posiedzenie.
Wszystkie strony są gotowe na zeznania tajnego agenta,
znanego z raportu policyjnego jako Peter Bogaert.
Proszę świadka, aby podniósł prawą rękę i powtarzał za mną.
„Przysięgam mówić prawdę, samą prawdę i tylko prawdę”.
Jutro wszystkiemu zaprzeczysz. Twoje słowo przeciwko słowu Boumana.
„Przepraszam” nie wystarczy, tato.
Co będzie, jeśli nie zamkniesz Bergerów?
Wierzyłam, że jesteś dobrym człowiekiem.
Ale nabrałeś wszystkich.
Będziesz mógł znowu spojrzeć sobie i tym, na których ci zależy,
prosto w oczy.
Przysięgam mówić prawdę, samą prawdę i tylko prawdę.
Kaczor Donald.
Proszę świadka, pojawiło się nowe zeznanie,
które sugeruje, że tajni agenci dopuścili się nielegalnych działań
wobec oskarżonego i jego żony.
Biorąc pod uwagę powagę tej skargi i szczegóły podane w zeznaniu,
zostanie pan przepytany,
aby sąd mógł wydać w tej sprawie werdykt.
Straciliśmy już dość czasu,
dlatego obrona będzie zadawać pytania świadkowi bezpośrednio.
Dziękuję, Wysoki Sądzie. Panie Bogaert,
wokół pracy tajnych agentów narosło wiele mitów.
Może pan własnymi słowami opisać, na czym polega pana praca?
To zależy od sprawy.
W tym przypadku mieliśmy nawiązać kontakt z celem,
zbudować z nim relację
i uzyskać wgląd w działalność jego organizacji,
a ostatecznie zawrzeć z nim umowę.
- Celem był mój klient, pan Bouman? - Zgadza się.
Co rozumie pan przez „zbudowanie relacji”?
Nawiązanie przyjaźni.
Przyjaźni? W jaki sposób?
Zwyczajnie. Mieliśmy robić razem grille, chodzić do restauracji, oglądać mecze.
Sprawić, że między nami zaskoczy.
Czy obejmuje to też sypianie z żoną celu?
Oczywiście, że nie.
A pańska koleżanka, Anouk?
Proszę świadka?
Proszę pana?
Nie.
Nie?
Pani Bouman zeznała, że tak było.
Potwierdzają to też SMS-y, które do siebie wysyłały.
„Nie mogę spać. Chciałam dłużej z tobą rozmawiać.
Wciąż myślę o tym, co powiedziałaś.
Nigdy nie czułam się tak, jak wczorajszej nocy”.
I tak dalej.
Pierwsze słyszę.
Wiem, że pani Bouman dogadywała się z moją koleżanką.
Może czuła do niej coś więcej niż przyjaźń,
ale zawsze zachowywaliśmy się profesjonalnie.
Mam przypomnieć, że zeznaje pan pod przysięgą?
Pani mecenas, to nie będzie konieczne.
Czy to prawda, że obie kobiety często zostawały same?
Czasami.
Mogło się więc to dziać bez pana wiedzy.
Nie mogę potwierdzić ani zaprzeczyć.
Pani Bouman zeznała,
że spędziła noc z pana koleżanką na wyjeździe do Saint-Malo, 5 grudnia.
Wiedział pan o tym?
Niemożliwe.
Podczas tego wyjazdu była ze mną przez cały czas
albo odbywała narady z naszym koordynatorem.
Jak to możliwe, że zeznanie pani Bouman zawiera tak wiele szczegółów?
Mogę tylko przypuszczać, że zmyśliła to, aby spróbować opóźnić proces.
Kłamiesz! Przyznaj się!
- Panie Bouman. - Spokój.
Proszę się uspokoić albo wyprowadzimy pana.
Dobra.
Chyba dość usłyszeliśmy.
Panie prokuratorze, czy to zeznanie jakkolwiek wpływa na pańskie żądanie?
Nie, Wysoki Sądzie.
Dziękuję za złożenie zeznań.
Obrady zostaną wznowione o 14.
Nie ujdzie ci to na sucho. Zobaczysz!
Nick...
- Dobrze zrobiłeś. - Moja rodzina?
Są bezpieczni.
Zadzwoń do J.P. i umów się na spotkanie.
Halo?
Rozmawiałem z Enrico. Jesteśmy gotowi.
- Mogę pojawić się jutro. - Dobrze. O której?
Im wcześniej, tym lepiej.
Zadzwonię o ósmej. Nie zapomnij zabrać Bilzariana.
Bez ściemy.
Wybrany numer jest nieaktywny.
Cześć.
Dzięki, że przyszłaś.
Co się teraz z tobą stanie?
Nie martw się. Będę walczył. Nie dam im się.
Jeszcze im pokażę, na co mnie stać.
Musisz wiedzieć,
że zawsze cię kochałam.
Naprawdę.
Dziękuję za to, co zrobiłaś.
Wiem, że było ci ciężko.
Posłuchaj mnie, Dan. Chcę, żebyś wiedziała,
że pogodziłem się z tym.
Zawsze będziesz najważniejszą osobą w moim życiu.
Będę się tobą opiekował.
Niczego ci nigdy nie zabraknie.
Mogę?
Przepraszam.
Nie musisz przepraszać.
Wybacz.
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
Dobre wieści.
Rozmawiałem ze Steve'em. Dobijamy targu.
To twoja zasługa.
Miałeś rację. Powinienem był wcześniej cię posłuchać.
Wyjdziesz z tego.
Wiem, że jesteś silny.
Będziemy mieć więcej pieniędzy, niż uda nam się wydać.
Nie? Dlaczego mówisz „nie”?
Chcesz coś powiedzieć?
Chodzi o rysunek?
Co z nim?
Chodzi o Nathalie?
O wypadek?
Steve brał w nim udział?
Czy Steve jest gliną?
W NASTĘPNYM ODCINKU
Jesteś moim bratem. Co robią tobie, robią mnie. Rozumiesz?
Doszło do walki. Nathalie zniknęła.
Ostrzegałem cię.
Albo jesteś z nami, albo przeciwko nam.
Proszę...
Jeśli coś jej się stanie, znajdę cię.
Napisy: Gabriela Deryło